Wykład na temat radykalizacji młodzieży we współczesnej Rosji – Warszawa 24.09.2011r.

Tytuł wykładu: Radykalizacja młodzieży we współczesnej Rosji

Wykładowca: dr Łukasz Jurczyszyn (adiunkt na Wydziale Socjologii Akademii Humanistycznej im. A. Gieysztora w Pułtusku,

uczeń Alaina Touraine’a, członek Centrum Analizy i Interwencji Socjologicznych – CADIS)

Lokalizacja: ul. Karowa 18, sala nr 18 im. S. Nowaka, Warszawa (Polska)

Organizator: Instytut Socjologii, Uniwersytet Warszawski z cyklu Socjologia na Karowej 18 w ramach XV Festiwalu Nauki w Warszawie

Termin: 15:00, 24.09.2011

Fotografia: 2011 Marcin Klebba

Opis: wykład dotyczył ruchów neonazistowskich, anarchistycznych oraz wielu innych na podstawie badań prowadzonych metodą Alaina Touraine’a. Celem referatu było przedstawienie rezultatów badań radyklanej młodzieży we współczesnej Rosji. Ankieta reprezentowała sobą 58 wywiadów indywidualnych i 16 kolektywnych i cztery grupy dyskusyjno-konfrontacyjne i dotyczyła takich rosyjskich miast jak Sankt Petersbourg, Niżny Nowogród i Kondopoga, oraz została przeprowadzona w okresie od sierpnia 2006 roku do lipca 2010. Pojęcie „grupy radykalnej młodzieży“ odnosi się, po pierwsze, do radykalnych nacjonalistów (włączając skinheadów neonazistowskich) i radykalnych antyrasistów, znajdujących się w systematycznej i coraz wzmożonej konfrontacji. Obie grupy radykalizują się wykorzystując w swojej działalności przemoc. Głównym tego powodem są represyjne praktyki władzy oraz brak przestrzeni do legalnego organizowania się. Po drugie, do uczestników czterodniowych nacjonalistyczno-rasistowskich zamieszek w Kondopodze (republika Kareli), we wrześniu 2006 roku, w wyniku których praktycznie wszyscy przedstawieciele lokalnych mniejszości etnicznych zostali eksmitowani z tego miasta.

Relacja: nawiązując do symbolu swastyki, wykładowca wyjaśnił, że dla młodych ludzi zaangażowanych w różne ugrupowania nacjonalistów radykalnych w Rosji, symbole i ideologie mieszają się, przenikają się nawzajem, doprowadzając do sytuacji, że coraz więcej osób zaczyna się gubić i tracić spójność ideologiczną.  Przykładowo nacjonalistyczne ugrupowanie NBP (Narodowa Bolszewicka Partia) o autorytarnym prawicowym charakterze, które zdelegalizowano w 2008 roku, początkowo na swoim sztandarze miało sierp i młot przypominające swastykę na czerwonej fladze. Jak podkreślił wykładowca – od 5 lat mamy do czynienia ze zbrojeniem się młodzieży w noże i broń palną. Pokazał to na fragmencie filmu dokumentalnego, który ma się ukazać dopiero za 3 lata i na prezentacji slajdów. Na jednym z nich, przedstawiona była w zbliżeniu okrągła czerwona swastyka, wytatuowana na łydce jednego z młodych nacjonalistów. Z tego co mówił wykładowca, to nawiązywała do pradawnego symbolu ognia, a osoba która nosi ten tatuaż uważa się za poganina nacjonalistę. Istotną rolę w tych ugrupowaniach odgrywa ciało, które jest tatuowane, a blizny są świadectwem walki z innymi ugrupowaniami, przypominające o konieczności zemsty na wrogach, co sprawia że młodzi ludzie jeszcze bardziej się radykalizują. Temat istotności ciała w różnych ugrupowaniach został szczegółowo opisany w książce Kevina McDonalda – Global Movements: Action and Culture. Noszenie swastyki jest karalne, więc żeby nie zostać rozpoznanym trzeba postarać się o kamuflaż. Jest to jedna z praktykowanych sztuk skinheadów, którzy w celu zamaskowania się noszą m.in. dresy. Naśladują w ten sposób członków polskich ugrupowań i dlatego rosyjscy nacjonaliści określają ten kamuflaż mianem – polish style. Wśród radykalnej młodzieży są osoby mniej lub bardziej radykalne. Poszczególne przypadki skrajnych nacjonalistów są całkowicie oddane ideologii do tego stopnia, że modlą się do swastyki i oddają cześć germańskiemu bogu – Odynowi. Gdy jedni wgłębiają się w mitologię germańską, słowiańską i skandynawską, innym wystarczy spuścizna III Rzeszy, ideologia nazistowska, organizowanie obchodów urodzin Hitlera i walka z antyfaszystami. (Na zdjęciu za wykładowcą widoczna jest pochylona prawoskrętna swastyka ukazana w typowej stylistyce dla grup o charakterze lewicowego nacjonalizmu – czarną farbą na murze.)

Źródła:

http://www.festiwalnauki.edu.pl/node/2900

http://pl.wikipedia.org/wiki/Partia_Narodowo-Bolszewicka

http://pl.wikipedia.org/wiki/Narodowy_bolszewizm

http://www.wsh.edu.pl/palio/html.run?_Instance=wsh-postgres&_PageID=1&_CatID=579&_LangID=1&_CheckSum=-1328603459

http://www.polityka.pl/swiat/rozmowy/1519398,2,stan-swiata-na-dzis—rozmowa-z-prof-touraineem.read

http://www.amazon.com/Global-Movements-Culture-Kevin-McDonald/dp/1405116137

http://www.sova-center.ru/

===========================================================================

Swastyki.pl przypominają, że w Polsce używanie znaku swastyki nie jest prawnie zabronione, ponieważ jest to symbol religijny np. w buddyzmie, hinduizmie, rodzimej wierze słowiańskiej oraz w filozofiach m.in. Falun Gong. Zabronione jest propagowanie symboli nazistowskich, na podstawie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeksu Karnego (Dziennik Ustaw 1997 nr 88 poz. 553) w art. 256 i 257 mówi: Kto publicznie propaguje faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa lub nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Kto publicznie znieważa grupę ludności albo poszczególną osobę z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu jej bezwyznaniowości lub z takich powodów narusza nietykalność cielesną innej osoby, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2002 r.: Propagowanie, w rozumieniu art. 256 i 257 k.k., oznacza każde zachowanie polegające na publicznym prezentowaniu, w zamiarze przekonania do niego, faszystowskiego lub innego totalitarnego ustroju państwa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *