Swastyka na zabytkach z wczesnej epoki brązu w Anatolii cz.2

2. Historia badań


Pierwsze badania nad znakiem swastyki z terenu Bliskiego Wschodu były prowadzone już w XIX wieku. Głównym powodem zainteresowania swastyką w rejonie Bliskiego Wschodu były spektakularne odkrycia H. Schliemanna w Troi. Znalezione zabytki znalazły się w publikacji Atlas des antiquités Troyennes z 1872 roku i Ilios. Land und Stadt der Troyaner z 1880 r. Jednym z badaczy, który pokusił się o ich wstępną analizę porównawczą, był M. Żmigrodzki. W lipcu 1889 r. podzielił się swoimi rozważaniami podczas odczytu wygłoszonego na kongresie folklorystów w Paryżu. Początkowo przyciągnięty Indiami wierzył, że właśnie tam należy szukać początków łamanego krzyża. Sugerowała to sama nazwa swastyki wywodząca się z sanskrytu oraz jej liczne wizerunki znajdujące się w indyjskich świątyniach. Później okazało się, że najstarsze ówcześnie znane budowle, pochodziły zaledwie z V wieku przed Chr. i nie mogły konkurować z wiekiem znalezisk odkopanych przez H. Schliemanna na wzgórzu Hissarlik (Żmigrodzki 1889 s. 334-335). M. Żmigrodzki uważał, że swastyka występowała przede wszystkim u ludów indoeuropejskich, a nie u ludów semickich. Ten stan rzeczy potwierdzały też głosy innych naukowców, takich jak J. B. Waring, Max Muller i hrabia Goblet d’Alviella, którzy nie znaleźli w publikacjach dotyczących Bliskiego Wschodu żadnych wizerunków swastyk. Doszli, więc do wniosku, że swastyka nie była znana ani użytkowana w Wielkiej Mezopotamii. Do powyższych wniosków dołączył się Ohnefalsch-Richter, który zdając sobie sprawę z braku dowodów istnienia swastyki na Bliskim Wschodzie, wysunął jednak hipotezę, że swastyka jednak mogła dotrzeć do Europy przez fenickich kupców i emigrantów, którzy zapożyczyli swastykę z Dalekiego Wschodu i rozprzestrzenili na Cyprze, w Kartaginie i Północnej Afryce (Wilson 1894 s. 806-807).

Obszerny raport dotyczący swastyki został wydany w 1894 r przez pracującego na wydziale antropologii prehistorycznej T. Wilsona. Największą część z części bliskowschodniej zajęły oczywiście znaleziska z Troi, która stała się na długie czasy udokumentowaną kolebką swastyki (ryc.2) (Żmigrodzki 1889 s. 335).

W książce Swastyka w dziejach cywilizacji autorstwa F. Buddy (2001), politologa i obecnego polskiego badacza swastyki, jeden rozdział został poświęcony Bliskiemu Wschodowi. Opisane w nim przykłady wizerunków łamanego krzyża świadczą, że łamany krzyż znany był jeszcze wcześniej niż sądzono, a najstarsza podana swastyka pochodzi z górnego paleolitu, bowiem tak datowane są rysunki naskalne z Armenii.

Ryc.2. Troja kolebką swastyki według badaczy XIX wieku

(http://www.swastika-info.com/en/download/download/1057323943.html).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *